Raffaella Crispino. Open Field

29.01.2022 > 19.09.2022

 In het kader van het festival Europalia 2022 en Lille 3000.

Het Musée des Beaux-Arts van Doornik, het enige museum ontworpen door architect Victor Horta, gaat over twee jaar een grote renovatie- en uitbreidingsfase in. In afwachting van de start van de werken in 2024 verzorgen de curatoren wisselende collecties, waarbij hedendaagse auteurs en makers de kans krijgen om een nieuwe geschiedenis van het museum te schrijven. In deze context en ter gelegenheid van het festival EUROPALIA TRAINS & TRACKS, gewijd aan de trein als uitvinding die de moderne samenleving heeft vormgegeven, slaan EUROPALIA en het Musée des Beaux-Arts de handen in elkaar. Zo laten ze kunstenaar Raffaella Crispino (°1979, Italië) de collectie uitdagen door middel van een project rond De troonsafstand van Karel V, een monumentaal doek van kunstenaar Louis Gallait, die midden 19e eeuw met de trein door een deel van Europa en vooral Duitsland reisde. Het schilderij is een verwijzing naar een van de eerste geglobaliseerde rijken. Naast het gegeven van de treinreis kaart het werk actualiteitskwesties aan waar de kunstenaar veel belang aan hecht, zoals globalisering en kolonialisme. Zoals de titel van de tentoonstelling aangeeft, roept Raffaella Crispino met Open Field (open veld) een breed scala aan uiteenlopende denkgebieden op.

Voor haar nieuwe werken vertrok de multidisciplinaire kunstenaar van vrije associaties van historische of wetenschappelijke verwijzingen die, hoewel ze op het eerste gezicht ver uit elkaar liggen, hedendaagse resonanties met zich meebrengen. Raffaella Crispino biedt ook een frisse kijk op de architectuur van het museum. Ze liet zich vrij inspireren door de geest van het gebouw en beeldt zich het centrale atrium van het museum in als de grote serre van een botanische tuin. Ze neemt bezoekers mee op een reis bezaaid met allerlei verhalen : van zaden die naar ons land werden geïmporteerd na de ontwikkeling van de spoorweg, van planten met verbazingwekkende overlevingsstrategieën, van vrouwelijke genezers die als heksen worden beschouwd. Als reactie op de creaties van de kunstenaar selecteerden de curatoren van het museum een reeks werken uit de collecties en plaatsten deze doorheen de tentoonstelling, altijd met dezelfde wens om het erfgoed van het museum deel te laten uitmaken van de huidige wereld.