03.10.2020 > 17.01.2021
Een blik op de collecties, gebaseerd op Bomen in Montmajour, een tekening van Vincent van Gogh.
"De tovenaar is langsgeweest en heeft de natuur teruggegeven, maar de uit magie ontstane natuur is mooier
dan de natuurlijke natuur, en waarschijnlijk ook duurzamer, een natuur die ons kan geruststellen voor het feit
dat we leven. Van Gogh maakt het leven niet mooier, hij maakt het anders, enkel en alleen anders." Antonin ARTAUD, Van Gogh of de zelfmoord van de maatschappij, 1947.
In een poging om te ontsnappen aan Parijs en haar hectische levensstijl verhuisde Vincent van Gogh in februari 1888 naar Arles. Zijn reeks zwerftochten tijdens deze periode, op het toppunt van zijn artistieke kunnen, sterkte de Nederlandse kunstenaar in de zekerheid van zijn roeping. In juli maakte hij in de voormalige abdij van Montmajour, vlak bij de Provençaalse stad Arles, een serie grootschalige tekeningen. Specialisten in het werk van de Nederlandse kunstenaar beschouwen deze formaten als een van de hoogtepunten van zijn getekende werken. Een voorbeeld hiervan zijn Bomen in Montmajour, die nu bewaard worden in het Musée des Beaux-Arts van Doornik. Dit uitzonderlijk spontane werk weerspiegelt de oprechtheid waarmee van Gogh in zijn werk
een gevoel voor de natuur vertaalt, gekruid met zijn eigen persoonlijke ervaring.
De nieuwe tentoonstelling, opgebouwd rond een van de topwerken van de collecties, gaat over de gevoelige en sensuele ervaring van de wereld, die de kunstenaars delen met de kijker. De tentoonstelling biedt een origineel inzicht in de natuur als leefruimte van de mens, van heimelijke landschappen tot de sociale visie van de landbouw en zelfs plantkunde. Door verschillende genres en periodes te mengen, biedt de tentoonstelling een nieuwe kans om minder bekende delen van de collectie te ontdekken.
Paradis perdu
Cet album contient 8 éléments.
