Ongeveer honderd sculpturen komen tot leven in het atrium van het museum
De beeldhouwcollectie van het Museum voor Schone Kunsten van Doornik vormt een waardevol studieobject. Toch stellen de meeste musea slechts een deel van hun collecties tentoon, gedwongen door keuzes die verband houden met ruimte, conservering, wetenschappelijke samenhang of museale vertelling.
Hun fundamentele taak van conservering berust echter op een omgekeerde logica: elk stuk, of het nu tentoongesteld wordt of niet, met dezelfde zorg behandelen, in een egalitaire benadering die erop gericht is de integriteit en diversiteit van het aan de instelling toevertrouwde erfgoed te behouden.
Het museum beschikt over een ruimte die specifiek gewijd is aan beeldhouwkunst en heeft ervoor gekozen om daar zijn volledige collectie gebeeldhouwde beeltenissen te presenteren, zonder onderscheid tussen de stukken te maken. Deze keuze krijgt zijn volle betekenis nu de museumteams bezig zijn met het noodzakelijke werk van inventarisatie, documentatie en herwaardering van deze werken, die vaak in de schaduw zijn gebleven. Door hier alles te tonen, wordt zichtbaar gemaakt wat elders weliswaar bewaard blijft, maar onzichtbaar is.
Deze figuren vormen dus, in het hart van het Beeldhouwenaatrium, een bonte verzameling van anonieme personen, helden of beroemdheden, die bewust door elkaar zijn geplaatst om op te gaan in een soort „niet-tentoonstelling“ waarin de conservatoren ervoor hebben gekozen om de waardeoordelen van de kunstgeschiedenis buiten beschouwing te laten.
Noch de kleur van de stenen of metalen, noch de herkomst, noch de periode, noch de kunstenaars hebben deze opstelling zonder sokkel of voetstuk bepaald in een ruimte die is ontworpen om driedimensionale werken te huisvesten.
De tentoonstelling is te zien van 7 december 2025 tot 13 september 2026, van dinsdag tot en met zaterdag van 9.30 tot 17.00 uur en op zondag van 11.00 tot 17.00 uur.