(Gent, 1851 - Antwerpen, 1907)
Olie op doek
Tijdens een reis naar Nederland ontdekt Théodore Verstraete de schoonheid van de natuur en de pracht van het Zeeuwse landschap. Hier beeldt hij een scène uit het alledaagse leven uit waarin vrouwen bloemen plukken in een boomgaard. Het meisje dat rechtop staat in het midden van de compositie, badend in het licht, trekt meteen de aandacht van de toeschouwer. Ze draagt een blauwe jurk, een muts en houten klompen, wat het tafereel duidelijk in het Holland van het einde van de 19e eeuw situeert. Hoewel deze scène doordrongen is van realisme, is de toets van de kunstenaar onder invloed van het Franse impressionisme lichter geworden, waardoor vooral de subtiele variaties van het voorjaarslicht voelbaar worden.